کمق(کموک تورکلری)

آفتاب اندر افق دامن کشید شب سیاهین چادرش بر گسترید لشکر زنگی حصارش تنگ کرد جامه ی خورشید را در چنگ کرد دیو شب خورشید را خنجر کشید از طلایی مغفرش خون برچکید محور خط شفق شد لاله گون بر سیاهی رفت آخر رنگ خون اهلیان افتاد شب از جنب جوش از کنام وحشیان آمد خروش دشت چون امواج بحر قیرگون آسمان طشت سیاه و سر